Straatwoorden

Ik verzamel straatwoorden. Woorden die ik vind: op een muur (Leiden, Parijs), een stoeptegel of trottoirband (Den Haag), een vuilniswagen (Rotterdam), of op een straatlantaarn (De Panne). Vooral in mijn hoofd groeit de collectie. En omdat ik een slechte fotograaf ben is de collectie in mijn hoofd de mooiste – daar herinner ik me de ontdekking, het lezen, de stad, de sfeer, of het regende of niet, of het zomer was of stormachtige herfst.

Ik herinner me de tramhaltes in Istanbul  – wachten op de tram middenin het gedicht Ik luister naar Istanbul met mijn ogen dicht van de dichter Orhan Veli. Ik herinner me metrostation Wien Mitte als bouwput,  volgeschreven met onleesbaar gemaakte gedichten. Ik herinner me de expositie in Transvaal (Den Haag) met panelen op muren in een sloopstraat en poëzieposters achter bijna alle winkelruiten in de Kempstraat – werk van kinderen. En in mijn bureaula ligt een broodzak – in gebruik langs de hele Belgische kust een zomer lang, broodzak met gedicht.

Uit al die steden, strandplaatsjes, achterafhoekjes en A-locaties vormt zich in mijn hoofd een beeld. Een beeld van een eigen Haagse vorm van poëzie in het straatbeeld verweven. Nieuwsgierig ? Het plan staat online, en je kunt er op stemmen. Leiden heeft gedichten op muren, Rotterdam in de metro en op vuilniswagens – en Den Haag heeft een route, verweven door de stad: mij lijkt dat een mooie profilering. Mee eens? Stem je dan even?

Eerste exemplaar poëziebundel

 

Vier leerlingen van de inspecteur S. de Vriesschool hebben een allereerste exemplaar van de bundel ik wil je niet kwijt hebben in handen. In de kantine lazen ze hun gedichten hardop, voor leerlingen van alle deelnemende klassen. Trots voor zichzelf en voor elkaar!

ik ben jong nog jarenlang

In mijn eerste les op de Pleysierschool wil Roby niet meedoen. Zijn dyslexie zorgt voor onzekerheid zodra er tekst om de hoek komt kijken. Maar aan het einde van de  les komt hij met zijn poëziebundel naar voren lopen en vraagt of ik van Ruben van Gogh het gedicht  De dansende herinnering hardop wil lezen. Daarna is het ijs tussen hem en mij gebroken. Roby heeft hard gewerkt. Zijn gedicht:

ik ben jong nog jarenlang
dus maak ik er wat van
wat ik er van maak
kom ik wel tegen
als ik me maar vermaak

Vanmiddag heeft de Pleysierschool een expositie van het leerlingenwerk – de gedichten, vormgegeven door de leerling zelf, als poëzieposter.  Na de expositie zal ik een foto van de poster van Roby’s gedicht op dit log plaatsen.

 

ik wil je niet kwijt hebben

Terwijl ik de voorbereidingen tref om dit blog te starten werkt Malou Osendarp van @MalouDesign aan het eerste exemplaar van onze reeks dichtbundels van deelnemers aan onze activiteiten. ik wil je niet kwijt hebben is de titel van deze eersteling, waarin gedichten staan van leerlingen van de Inspecteur S. de Vriesschool. Morgenmiddag reiken we het eerste exemplaar uit, en krijgen alle leerlingen er eentje.

ik wil je niet kwijt hebben is een bijzondere verzameling gedichten. De gemeente Den Haag gaf ons de kans om op twee scholen voor speciaal onderwijs poëzielessen aan te bieden. Dat werden de Pleysierschool (Transvaalcollege) en de Inspecteur S. de Vriesschool. Op beide scholen waren we van harte welkom, en op beide scholen ontstond er een mooie samenwerking. Gelukkig maar, want leerlingen vertrouwen ons sneller en sterker als hun docent dat vertrouwen als eerste toont. Over waar dat vertrouwen op de Inspecteur S. de Vriesschool toe leidde volgt morgen meer.